Peru

Rondreis Peru

02
november 2008: Quito - Lima
Vandaag al vroeg vertrokken naar de Teleferique, hier kun je met de gondel van 2800 naar 4050 m en heb je een mooi uitzicht over Quito. Helaas was het bewokt, dus zijn we nog een stuk verder omhoog geklommen. Weer merkten we dat we kortademig werden door de hoogte. Toen we genoeg hadden van "Quito in the mist" zijn we naar beneden  gegaan en hebben we even iets gegeten in de oude stad. Ans voelde zich niet helemaal fit en is met Tino terug gegaan naar het hotel, Edward en Ingrid hebben nog wat cultuur gesnoven in de stad. Om 21:00 uur zijn we van Quito naar Lima gevlogen, dat is een vlucht van ongeveer 2 uur. In het hostel waar we verblijven staat de eigenaar van de travel agency ons al op te wachten. Grappig detail --> het is een Nederlander. 
 
03 november 2008: Lima - Nazca
Voor het eerst hadden we weer bereik en konden we contact met de ouders opnemen. Daarna ons Peru gedeelte nog een keer doorgesproken met de reisorganisator en alle vouchers en tickets in ontvangst genomen. Daarna nog even de locale buurt verkend. We kwamen op een overdekte plaats uit, waar in de openlucht de schoenmaker en de slager naast elkaar bezig waren. Er zat een kat bij, dus je begrijpt hoe het hier met de hygiene is gesteld. Om 13:30 uur vertrok onze bus naar Nazca. Dit is een rit van ruim 7 uur. Onderweg kregen we een warme maaltijd en werden er films gespeeld + een potje bingo! Het was een lange tocht door de woestijn en na aankomst in Nazca werden we tot vervelens toe belaagd door taxi chauffeurs etc. Ons vervoer kwam al snel opdagen en leverde ons af in een mooi, sfeervol hostel (met zwembad). Nazca is een woestijnstadje waar je na 1 dag wel uitgekeken bent, maar de trekpleisters zijn uiteraard het Chauchilla kerkhof en de Nazca lijnen. Morgen wacht weer een mooie dag!
 
04 november 2008: Nazca
DSC00810 1
Vanmorgen werden we opgehaald en bezoeken we het Chauchilla kerkhof, een eindje buiten Nazca in de woestijn.Hier begroeven mensen van de Nazca cultuur hun doden tussen 200 voor Chr. en 600 na Chr. Zij geloofden in reincarnatie en begroeven iedereen in foetushouding. De ingewanden + hersenen werden er uitgehaald en het lichaam werd boven een vuur gedroogd. Daarna gingen er jute doeken omheen en werden deze met touwen vastgebonden om te zorgen dat het lijk in de goede houding bleef. Door de extreme droogte zijn deze lijken nog steeds goedbewaard gebleven en ze lagen dan ook tot een aantal jaar geleden gewoon in de woestijn. Inmiddels zijn er 12 graven gereconstrueerd en zitten daar de lijken in. Het is een bizar gezicht, haar wat nog steeds bruin van kleur is en de huid is ook niet vergaan maar verdroogd. Als je iets verder buiten de begraafplaats kijkt zie je overal nog botten liggen en vorige week hebben ze nog een nieuw graf ontdekt.
 
Daarna gingen we naar het locale vliegveld om in te checken voor onze vlucht over de Nazca lijnen. Het is nog steeds niet bekend waar deze lijnen voor dienen, maar wel hoe ze gemaakt zijn: de bovenste bodemlaag werd weggeveegd, waardoor een minder verweerd en lichter deel zichtbaar werd. Vanuit de lucht kun je de tekeningen allemaal goed zien. Het zijn figuren
van dieren planten & geometrische figuren.We zagen natuurlijk de spin, kolibrie en aap, maar er blijken erg veel van dit soort figuren te zien te zijn. Was weer een erg mooie ervaring!
Vanavond vertrekken we om 22:30 uur met de nachtbus naar Arequipa.
 
05 november 2008: Nazca – Arequipa
Vannacht heerlijk geslapen in de bus. We zaten business class en dat betekent ruimte genoeg om de stoel om te bouwen naar een bedje. We arriveerden om half 8 in Arequipa, een mooie witte stad in de bergen. Hier blijven we 2 dagen om verder aan de hoogte te wennen. Op de achtergrond van de stad zie je de vulkaan El Misty -nog steeds actief (5821m hoog), Chauchini (6075 m hoog)  en de Pichu Pichu. De gebouwen zijn opgetrokken uit sillar, dat is wit vulkanisch gesteente. In 2001 was hier nog een flinke aardbeving …
We lopen eerst naar het Plaza de Armas, dat vind je in iedere stad terug en is altijd het middelpunt van de plaats. Hier is het een mooi plein met veel palmen en aan 3 zijden van het plein een mooie bogen galerij. Aan de 4e zijde staat de kathedraal.
We wandelen verder en bezoeken het Santa Catalina klooster. Het klooster is eigenlijk een stad in een stad.De nonnen hadden hier indertijd een goed luxe leven en eigen slaven.We zijn er eerst met een gids door heen gewandeld en lipen door een doolhof van smalle straatjes. Vrolijk geschilderd en overal fonteinen en bloembakken. Tegenwoordig leven er nog steeds 20 nonnen in een afgesloten gedeelte, waarvan de jongste 20 jaar is.
 
06 november 2008: Arequipa
Vandaag heerlijk geluierd aan het zwembad en behoorlijk verbrand. Gaat toch harder dan je denkt …
Aan het einde van de dag zijn we naar het Museo Santuarios Andinos gegaan.
Hier zie je als 1e een film waarin getoond wordt hoe Juanita, het ijsmeisje van Ampato gevonden is. Dat doen ze erg mooi met flashbacks naar de Inca´s en je ziet hoe zij indertijd haar geofferd hebben aan de goden op de vulkaan Apu Ampato. Zij is al die tijd in het ijs bewaard gebleven en na een vulkaan uitbarsting toevallig gevonden in 1995. Zij was nog steeds in goede staat … het bloed zat nog in de organen, In het museum worden de voorwerpen en kleding getoond die bij haar gevonden zijn. Het was erg indrukwekkend met als hoogtepunt de vitrine waar Juanita in getoond wordt.(ze wordt bewaard in een diepvries met een temperatuur van min 20 graden) Er zijn nog veel meer kinderoffers gevonden, maar zij is wel de bekendste.
 
07 november 2008:  Arequipa – Chivay
DSC01077 3
We vertrekken al vroeg en laten Arequipa achter ons liggen. We rijden door de woestijn en komen in het reservaat " Reserva Nacional Salinas y Aguda Blanca" terecht. Het landschap bestaat uit hoge bergen, actieve vulkanen en hier en daar een meer. Daarna rijden we door het Pampas Canahuas vicuna reservaat. Vicuna´s zijn sierlijke lama achtige dieren en er lopen er ruim 4000 stuks rond.Ze lopen over en langs de weg en we hebben genoeg om te zien. Bij Laguna de Tojra zien we Andes ganzen, puna ibissenen diverse eenden met een knal blauwe snavel. Het hoogste punt voor vandaag ligt op 4910 m. en het is zonnig, maar koud. We schaffen ons eerst maar een paar warme shawls aan bij de Indianen die hier staan. Ook zie je overal opgestapelde stenen die geofferd zijn aan de goden in de bergen.
Daarna volgt een steile afdaling en rijden we Chivay binnen. Het is een klein plaatsje met huisjes opgetrokken uit losse stenen met modder. Onverharde wegen en de koeien, ezels en ander vee loopt overal los. (dat zie je trouwens op heel veel plaatsen) Ingrid en Ans klimmen nog naar de plaatselijke waterval en gaan nog even "shoppen".
 
Grappig om te zien was dat op de markt ook de afgehakte koppen van de Alpaca´s te koop liggen. (is ook een lama achtig dier). ´s Avonds zijn we uit geweest en hebben uiteraard Alpaca gegeten. Daarna nog even meegedanst met de plaatselijke volksdansclub en vooral Tino was een natuurtalent!
 
08 november 2008: Chivay – Cruz del condor – Chivay
Al vroeg de Colca valley in getrokken en na een prqchtige rit gestopt bij Cruz del condor.
- we werden wel flink door elkaar geschud, want er is pas 25 jaar een weg en die is niet verhard-. Op dit punt zie je de Colca onder je langs stromen, maar het mooiste is dat ieder dag de Andes Condors hier opstijgen als er voldoende thermiek is. Het zijn reusachtige vogels met een spanwijdte van ruim 3 meter. We moeten wel veel geduld hebben, maar uiteindelijk zien we er 3, waarvan 2 redelijk dichtbij.
Daarna een stuk verder gereden en samen met onze gids een hike gemaakt van ruim 3 uur. Dat was behoorlijk pittig op deze hoogte (ruim 3700 m) maar we warden beloond met een prachtig zicht op de Colca canyon.
De kloof is hier en daar 1300 m diep en de Colca stroomt vanaf Chivay door de Andes heen. Je ziet er veel Inca–terrassen, waar de offers plaatsvonden, veel landbouw (alles met de hand) en aan weerszijden van de rivier kleine dorpjes. Overal zie je de locale bevolking in hun authenthieke kleding lopen. Hier leven 2 Indiaanse groepen n.l. de Collaguas en de Cobanas. De bevolking is Katholiek, maar gelooft ook nog steeds in de oude Inca goden…ook onze gids vertelde dat zij in de berggoden gelooft …Katholiek met een "open mind" dus.
s´Ávonds naar het dorp gelopen en maar weer aan de Alpaca gegaan. Na afloop blijven we sportief…i.p.v. de brommertaxi te nemen lopen we met onze hoofdlampjes de berg op naar onze lodge.
 
 09 november 2008: Chivay – Puno
We hebben een rit van ruim 5 uur achter de rug en zijn weer flink geklommen. Van de hoogte hebben we niet veel last meer alleen als we omhoog lopen merk je dat je nog steeds flinkt loopt te hijgen door de ijle lucht. Nadat we ingecheckt waren nog even op ons gemak rond geslenterd en na een lekkere cappucinno ruim 550 treden beklommen naar het Condor monument. Hier heb je een mooi uitzicht over Puno en het Titicacameer. Dit meer grenst aan Bolivia en is het hoogst bevaarbare meer van Zuid-Amerika. Vanavond even een klein rugzakje klaarmaken en de rest van de spullen opslaan, want morgen gaan we het meer op en logeren bij een Indiaans gastgezin.…

10 november 2008: Puno - Uros - Amanatani
DSC01277 - Version 2 1
We varen rond half 9 s´morgens weg uit de haven van Puno en komen al snel bij de Uros indianen in de buurt. Daar leggen we aan en krijgen uitleg over de manier van leven en het ontstaan van deze drijvende eilanden. De Uros kwamen destijds in de knel tijdens de gevechten tussen de Inca´s en de Chanca´s en zijn het water op gevlucht. In het Titicacameer groeit veel totora (= een soort riet) en daar bouwden ze drijvende eilanden van. Inmiddels zijn ze met stokken verankerd aan de bodem, maar er moet wel steeds een nieuwe laag riet op aan gebracht worden, omdat het anders verrot. Als je over de eilanden wandelt lijkt het net of je op een spons loopt. Deze Uros Indianen zijn klein, gedrongen en erg vet....ze stinken ook behoorlijk!
 
Daarna varen we nog 2 uur door en leggen aan bij het eiland Amantani. Met zijn vieren worden we toegewezen aan een gastgezin en we gaan met hun mee naar huis.Communiceren is erg lastig, maar met hand- en voetenwerk komen we een eind. Water wordt ergens op het eiland uit een put gehaald, in de keuken wordt nog op hout gekookt dus we zijn een flink eind terug in de tijd beland. De mensen zijn erg aardig en gastvrij. Ingrid en Ans helpen "oma" nog even met het uitzoeken en malen van gierst (tussen de handpalmen buiten op de grond) en na de lunch worden we door de 9 jarige zoon afgeleverd op de locale ontmoetingsplek. We beklimmen met onze gids de berg op het eiland en bovenaan wacht de zonnetempel. Op de achtergrond zien we de besneeuwde toppen van Bolivia, dus het was een mooi plaatje. Als we met de hoofdlampjes aan weer naar beneden gaan wacht ons het avondeten en gaan we vroeg slapen.
 
11 november 2008: Amantani - Taquille - Puno
We krijgen pannekoekjes als ontbijt met de plaatselijke Mata de Muna. Dit is een soort mint thee dat volgens de Amantani indianen goed is tegen hoogteziekte. Weer eens wat anders als coca....Daarna is het afscheid nemen en varen we door naar Taquille.
Dit eiland staat bekend om de breiende mannen. De emancipathie is ook hier doorgedrongen!
We moeten eerst weer een flinke klim maken, maar daar draaien we onze hand inmiddels niet meer voor om.Pfffffffff.
Onderweg komen we de breiende mannen en spinnende vrouwen al tegen. Ze dragen hier ook de karakteristieke kleding en het ziet er erg mooi uit.De mensen werken hier in een soort cooperatie en ontvangen eens per week geld voor de verkochte brei- en textielwerken. Na een lunch met heerlijk verse trouta (= forel) lopen we via een gigantische rotstrap terug naar de boot en keren terug naar Puno.
 
12 november 2008: Puno - Cusco
Onze transfer staat al klaar en levert ons om half 8 af op het station van Puno. Daar wordt eerst de bagage ingecheckt en dan worden we naar de trein begeleid. We reizen met de Andean explorer en dat blijkt een zeer luxe trein te zijn.
We hebben allemaal losse fauteuils en een schemerlampje op tafel. Ook wordt er een heerlijke maaltijd geserveerd (sushi) en hebben we happy hour. Met een cocktail in de hand reizen we dus heerlijk door het land! Onderweg treedt in de barwagon een band op met een danseres. Onderweg staan de mensen naar ons te zwaaien, want de trein komt hier niet zo regelmatig langs als in Nederland.
Als we in Cuso arriveren is het inmiddels avond en worden we naar ons hostel gebracht. Hier blijven we een nachtje en slaan dan onze bagage op. Minimale bepakking nemen we mee, want morgen gaat het echte werk beginnen...
 
13 - 14 november 2008: Inca trail - MachuPichu
DSC01505 14
Om 7 uur zitten we al weer in de trein, maar nu hebben we backpacker-service...een heel verschil dus.
Om het dal uit te komen moet de trein een aantal keer heen en weer steken. Dit betekent een paar km. rijden en dan naar een andere rail rangeren en in zijn achteruit hetzelfde stuk omhoog doen. Dit herhaalt zich een aantal keer tot dat we eindelijk Cusco uit zijn. Na een aantal uur stopt de trein bij km.paal 104 en stappen we met nog een paar andere mensen en wat gidsen uit om onze Inca trial te gaan lopen. De hele trial is 4 dagen, maar dat redden we niet met onze vakantieplanning. Volgens de verhalen zijn de 3e en 4e dag de mooiste omdat je over het originele Incapad loopt, dus we zijn benieuwd.
De route bestaat uit klimmen, klimmen en nog eens klimmen met af en toe een stukje vlak of dalen. Onderweg komen we prachtige uitzichten tegen met ruines. De grootste ruine die we zien is WinayWayna waar ook veel terassen, tempels en huizen gevonden zijn. Tevens een watersysteem uit de Inca tijd wat nog steeds in bedrijf is.
Na het laatste checkpunt moeten we nog een paar 100 meter klimmen en arriveren we bij Intipunka (=de zonnepoort).
Vanaf hier zien we MachuPichu al liggen en nu weten we ook weer waar we het voor gedaan hebben: een fantastisch uitzicht op de verloren stad. We lopen verder en komen bij het poortwachtershuisje waar vandaan de beroemde overzichtfoto´s gemaakt worden.

MachuPichu is in 1911 door Hiram Bingman per ongeluk ontdekt. Een aantal locale boeren wisten wel van het bestaan van de stad, maar deze was helemaal overwoekerd. Doordat de Spanjaarden de stad nooit ontdekt hebben was hij nog voor een groot deel intact. De stad ligt op een hoog plateau in de bergen en is omgeven door steile kloven en hoge bergtoppen.
Achter MachuPichu ligt nog een andere berg die we beklimmen kunnen, maar we vinden het wel genoeg zo ...
Samen met een gids slenteren we door de stad en krijgen veel uitleg. Als het later op de dag drukker wordt zien we verschillende groepen mensen van wie er een paar opvallen. Het blijkt een sekte te zijn; de leden staan hand in hand met de ogen dicht te mediteren en de "sekte"leider loopt er om heen te praten. We horen later dat dit hier wel vaker voorkomt. Als we uitgekeken zijn gaan we naar Aguas Calientes om lekker te eten en nemen de trein terug naar Cusco.....weer 4,5 uur hangen in de backpackerstrein. Pfffff.
 
15 november 2008: Cusco
Lekker uitgeslapen en een dagje rustig aan gedaan. We hebben een Cusco ticket gekocht en daarmee kun je verschillende musea en kerken bezoeken evenals een aantal Inca ruines in de Heilige vallei. Vandaag hebben we een museum en de kathedraal bekeken. De kathedraal was erg mooi. Grappig om te zien waren alle Indiaanse details die overal in deze Katholieke kerk aangebracht waren. In het schilderij van het laatste avondmaal zie je bij ons brood en wijn, maar hier lag er papaya, marmot en bier op tafel. Ook in het houtsnijwerk kwamen overal details van de goden terug...
We besluiten dat we genoeg gezien hebben en gaan lekker bij de Japanner eten.
 
16 november 2008: Secret valley
We hebben zelf een gids en chauffeur ingehuurd en vertrekken op tijd om de Secret valley te ontdekken. Cusco was de hoofdstad van de Inca´s, maar de heilige vallei was zeker zo belangrijk. De totale lengte is 80 km. en de vallei werd bewaakt door 2 strategische forten in Pisac en Olllantaylambo. De Urubamba rivier slingert zich door de vallei heen.(die hadden we ook al gezien tijdens de Inca trial). We bezoeken als 1e Chinchero, dit is een authentiek dorpje en daar zien we de ruines, de plaatselijke kerk met erg mooie fresco´s en de markt. We zagen gordeldieren en schildpadden opgesloten in een karretje...van deze dieren wordt een of ander zalfje gemaakt. Tsja..daar kijken wij als Nederlanders toch raar tegen aan.
We reizen verder en bezoeken de terrassen van Moray. Dit zijn komvormige verdiepingen in de aarde waar o.a. de coka geteeld werd (naast de teelt van het normale eten). Daarna staat een bezoek aan de Salineras van Maras op het programma. Dit is een zoutmijn met zoutpannen waar nog steeds op dezelfde manier als tijdens de Inca tijd het zout gewonnen wordt. We zien dat hier ook kinderen van een jaar of  9 aan het werk zijn. De gids verteld dat ze wel naar school gaan, maar wij betwijfelen het...
Door naar Urubamba waar we even gaan lunchen en dan op weg naar Pisac.
We bezoeken eerst de oude ruines die in de bergen liggen en gaan dan naar de beroemde zondagsmarkt. De ruines blijken erg mooi te zijn met overal gaten in de bergen waar mummies liggen of gevonden zijn, maar de markt is een echte afknapper. Erg toeristisch en we besluiten al snel dat we het zo wel prima vinden.
We naderen Cusco en als laatste staat een bezoek aan het National park Sacsayhuaman op het programma.
Sacsayhuaman (Sexy woman) bestaat uit verschillende delen. We hebben als 1e Puca Pucara (= het rode kasteel) bekeken, daarna zijn we naar Qenko gegaan. Het hart van Qenko is een grote steen waar alle offers plaats vonden. Het bloed vloeide via een zigzag goot en splitste zich, en afhankelijk van de richting en de snelheid werden voorspellingen gedaan.
Hierna door naar SacsayHuaman zelf: dit was in de tijd dat de Spanjaarden kwamen een bijna ondoordringbare vesting, dus de Inca´s werden uitgehongerd en verzwakt zodat ze zich overgaven. Nu is het nog steeds een indrukwekkend bouwwerk met enorm hoge rotsblokken, we zien blokken van 8 meter hoog en 350 ton zwaar. Onvoorstelbaar dat ze die eeuwen geleden zonder machines opgestapeld hebben....
Inmiddels begint het donker te worden en beginnen we honger te krijgen, dus we besluiten dat het wel genoeg is voor vandaag.
 
17 november 2008: Cusco
DSC02022 - Version 2 7
Vandaag onze laatste dag in de stad. We nemen nog een kijkje in het Inca museum, maar dat valt tegen.
Nog even de laatste souvenirs aanschaffen en dan wordt het tijd om te kijken of we alles weer in onze rugzakken gepropt krijgen.
Morgen worden we om 9 uur opgehaald en naar het vliegveld gebracht. We landen na een uurtje op Puerto Maldano en moeten dan nog 3 uur varen tot we bij onze lodge in het Tambopata regenwoud zijn. Daar wachten ons safari´s door de jungle waaronder ook s´nachts. Dan lichten de ogen van de kaaimannen mooi op in onze hoofdlampjes, dus we zijn benieuwd!