Explore the World


Via Ibera en Mendoza naar Ushuaia
1 en 2 januari 2010 (vrijdag 7 zaterdag):
DSC03192
Rond de avond vliegen we vanaf Amsterdam via Madrid naar Buenos Aires en komen daar op 2 januari aan op het internationale vliegveld Ezeiza. In Madrid hadden we 2 uur vertraging, maar de uiteindelijke aankomst viel mee .... hier schijnt Iberia wel bekend om te staan. We worden opgewacht door een dame van het locale travel agency en ontvangen alle benodige zaken voor ons verblijf in Argentinië. Als 1e slaan we de bagage op in het depot bij de busterminal en gaan de stad in. We zijn toe aan een normale maaltijd i.p.v. vliegtuigeten en eten onze 1e steak op een gezellig  terrasje in de haven. Daarna naar Plaza de Mayo - het hart van de stad - en sinds Evita Peron het plein van het volksverzet. Iedere donderdagmiddag komen hier al 25 jaar lang de ¨dwaze¨ moeders bijeen (herkenbaar aan de witte hoofddoekjes) met foto´s van hun vermiste familieleden. Het plein zelf is een mooi groot plein met palmbomen, gras en vergulde lantaarnpalen. In het midden staat de Piramide de Mayo - een kleine obelisk- dit is een monument ter herinnering aan de revolutie van 25 mei 1810 toen een voorlopige regering de macht van de Spanjaarden overnam. Aan het plein staat ook het beroemde Casa Rosada (= het roze huis annex presidentieel paleis). Vanaf het linker balkon stond Evita Peron indertijd naar de mensen te zwaaien. Via calle Florida - dé voetgangersstraat van Buenos Aires met prachtige gebouwen en live muziek met de sfeer van vroeger- lopen we richting de busterminal. Onderweg komen we langs het memorial monument van de Falkland oorlog en via het park lopen we langs het beroemde Kavanagh gebouw. Dit was indertijd het hoogste gebouw van Zuid-Amerika. Bij de busterminal is het een drukte van belang en we zijn blij als we om 19:00 uur in de bus zitten. Onderweg krijgen we nog een warme maaltijd en daarna, stoel plat en slapen ... we zijn inmiddels al 2 dagen onderweg om in het noorden van Argentinië te komen!

3 januari 2010 (zondag):
Om 03:00 uur komen we aan in het plaatsje Mercedes. Een klein plaatsje waar het erg warm is en vochtig. Onze transfer staat al klaar en nadat we de bagage over gepakt hebben vouwen we ons op in de pickup en beginnen aan een paar uur hobbelen tot we bij onze lodge zijn. Onderweg zien we al een vos, gordeldier, stinkdier en een capibara. Dat ziet er goed uit ... Rond 5:30 uur arriveren we in de Irupa lodge. Deze ligt midden in het natuurgebied ¨los Esteros del Ibera¨. Dit is een enorm water/moerasgebied te vergekijken met de Pantanal in Brazilië. In het gebied leven 250 vogelsoorten, kaaimannen veel slangen en schildpadden. Vandaag een relax dagje, want we zijn inmiddels een beetje gaar van het reizen. Lekker in de hangmat aan het zwembad is ook een prima vakantie besteding.

4 januari 2010 (maandag):

DSC03297 6
Om 8:30 uur zitten we in de boot voor onze 1e safari. We hebben geluk want we zien een moerashert wat hier niet vaak gezien wordt. Verder veel capibara´s (grootste knaagdier ter wereld waarvan de kop erg op die van een bever lijkt), kaaimannen etc. De eilanden zijn op natuurlijke wijze ontstaan: veel waterplanten hebben wortels tot op de bodem en die verstrengelen in elkaar. Hier op groeit weer andere vegatatie en als we op een eiland aan land gaan veert alles onder ons mee. De dieren zijn absoluut niet bang van ons en blijven rustig zitten (dat zagen we op Galapagos ook al en is een mooie ervaring). Af en toe steekt een flinke wind op en dan zwemmen de eilanden ergens anders heen. Ibera betekent in de Indianentaal ¨glinsterend¨ water en dat zien we als we er op varen. Daarna gaan we naar het bezoekerscentrum, zien een film over de flora en fauna en hebben nog een wandelsafari. Daarna varen Ingrid en Ans terug naar de lodge en de heren gaan te voet (ons te heet). Rond 16:00 uur gaan we weer het water op, hengels mee en onderweg stoppen we om op piranha´s te vissen. Er gaat een stuk vlees aan de haak en binnen een paar minuten heeft Ans beet. Ingrid volgt al snel en we zien de scherpe tanden en verbazen we ons over de grootte van de vis. We hadden de piranha heel wat kleiner voorgesteld.

DSC03211

Ibera wetlands
De Iberá wetlands zijn voor Argentinië wat de Pantanal is voor Brazilië en de Llanos voor Venezuela. De moerassen in het stroomgebied van de Iberá in Noord-Argentinië vormen het leefgebied van kaaimannen, de manenwolf, capybara's, brulapen en meer dan 300 verschillende vogelsoorten. De totale oppervlakte van dit gebied is maar liefst 13.000 vierkante kilometer. De beste manier om dit fantastische wetland te bezoeken is middels een verblijf in een midden in het gebied gelegen Estancia. Heeft u belangstelling, dan wijzen we u graag op de verschillende mogelijkheden. Hoewel de Iberá het hele jaar bezocht kan worden zijn augustus t/m november de koelste en beste maanden. In januari en februari is het erg heet in de Iberá.
5 januari 2010 (dinsdag):
Weer vroeg op...om 5:00 uur staat onze transfer klaar naar het vliegveld. Weer een paar uur hobbelen over een zandpad (onderweg komen we struisvogels tegen) en als we in Posatas aankomen zijn we de enigen op het vliegveld. Het personeelis amper binnen. We vliegen weer terug naar Buenos Aires en daar vandaan door naar Mendoza: de wijnstreek in het westen van Argentinië aan de voet van de Andes. Daar aangekomen halen we onze huurauto op, een 4x4 pickup en verder naar ons logeeradres voor de komende dagen. Het is even zoeken, maar rond 21:30 uur zijn we gearriveerd. Het hotel is kleinschalig heeft een wijngaard en produceert hun eigen wijn. Nog steeds heerlijk weer en gelukkig niet vochtig zoals in het noorden ...daar liep je de hele dag met ¨klotsende oksels¨.

6 januari 2010 (woensdag):

DSC03429
Vandaag een zware dag! We gaan een paar bodega´s bezoeken en natuurlijk flink proeven! Eerst snel pa gebeld die vandaag jarig is en direct na het ontbijt gaan we op pad. Mendoza staat bekend als het Bordeaux van Argentinië en dat merken we. De oorspronkelijke bewoners waren de Huarpes indianen. Zij bedachten een irrigatie systeem wat de Spanjaarden overnamen. Dit zie je nog steeds terug in de wijngaarden. Van de 1500 wijnfirma´s in Argentinië zijn er 1100 rond Mendoza gevestigd. De 1e bodega is in Zwitserse handen en is nieuw, maar wel authentiek. De 2e die we bezoeken heeft ook een aroma kamer waar we alle geuren kunnen ruiken die in een wijn kunnen zitten...erg leuk en voor ons een unieke ervaring. Hier krijgen we ook een 4 gangen lunch aangeboden met uiteraard weer heerlijke wijn. Op de achtergrond de besneeuwde toppen van de Andes dus een prachtig plaatje. Daarna vertrekken we naar Mendoza centrum en struinen lekker door de stad. Sluiten af op het terras bij het Park Hyatt hotel wat ooit het zomerverblijf van de Perons was. In Mendoza zie je weinig oude gebouwen. In 1861 waren hier zware aardschokken gevolgd door branden en is bijna alles verwoest. Ook recent (1985) vonden nog aardschokken plaats. Het hele gebied tot aan Chili heeft een gevoelige aardlaag. Gelukkig merken wij daar voorlopig nog niets van...
DSC03401

Wijngebied Mendoza
Het wijngebied rond Mendoza is eigenlijk een woestijn. Door de ligging aan de oostkant van de Andes - die alle vocht van de Stille Oceaan tegenhoudt – valt er slechts 200 mm neerslag per jaar. In Pre-Columbiaanse tijden ontwikkelde het Huarpe volk echter een irrigatiesysteem waarbij het smeltwater van de hoge Andes werd gebruikt om akkers te bevloeien. Deze techniek is daarna gebruikt en verfijnd om de woestijn rond de stad om te vormen tot productieve en inmiddels wereldwijd gerespecteerde wijngaarden. De voordelen van het droge klimaat zijn dat de wijnplanten niet minder bevattelijk zijn voor ziekten en dat de wijngaarden de planten zelf precies zoveel water kunnen geven als nodig is en wanneer dat nodig is voor een optimale kwaliteit van de druiven. Met name de Malbec wijnen uit deze streek zijn van wereldklasse. De uitvalsbasis voor een bezoek aan het Argentijnse Wijngebied is de stad Mendoza.

7 januari 2010 (donderdag):

Vandaag gaan we al vroeg weg. Het doel is een bezoek aan de natural bridge Puente del Inca. Het landschap wordt kaal en rotsachtig en we komen steeds hoger in de Andes. Nadat we koffie gedronken hebben in Uspallata rijden we door tot we in een file terecht komen. Nadat we hier al een uur gestaan hebben komen we er achter dat er een staking aan de gang is. Truckers houden de boel bezet en de TV is ook al gearriveerd. We besluiten om te draaien en een andere route terug te nemen...helaas geen bezoek aan het national park met de hoogste berg (Aconcagus 6959m) van Zuid-Amerika. We rijden over de weg met de vele bochten (volgens de boekjes 365 haarspeld bochtjes) hoog door de Andes en zien onderweg veel lama´s grazen. De weg voert door een ander national park en tegen de avond arriveren we weer op ons logeeradres. Even uitrusten want vanavond hebben we weer een zware avond voor de boeg: een nieuwe wijnproeverij met tapas!
We horen dan ook dat de staking nog wel een poosje aan houdt en bedenken dan dat als we iets eerder waren geweest (voor die begon) we niet meer terug hadden gekund. Je wilt niet 1000 km omrijden via Chili dus hebben achteraf geluk gehad.

8 januari 2010 (vrijdag):

Vandaag nemen we een relaxdag aan het zwembad. Dit is de laatste dag om van het mooie zomerweer te genieten, want de volgende dag vertrekken we naar Ushuaia in het zuiden van Argentinië. Onze laatste stop voor we naar Antarctica vertrekken! We worden goed voorzien van ons natje en droogje en liggen de hele dag lekker lui aan het zwembad. Met regelmaat zitten de papegaaien boven ons in de bomen dus de heren vervelen zich niet met foto´s maken. ´s Avonds gaan we eten bij 1884: het restaurant van Mendoza waar de beste steaks op tafel gezet worden...we krijgen een houten plank met een rib-eye voor 2 personen met een rib van ruim een halve meter. Hoezo veel vlees eten in Argentinië? 

DSC00641
9 januari 2010 (zaterdag):
Op tijd op want we hebben vandaag weer een echte reisdag. Na het ontbijt gaan we eerst de huurauto terug brengen en vliegen daarna terug naar Buenos Aires. Daar weer een paar uur wachten en dan het volgende vliegtuig in om via El Calefata naar Ushuaia te vliegen. Dit is onze eindbestemming en de meest zuidelijke stad op aarde. Ushuaia dient tevens als vertrekpunt voor iedereen die naar Antarctica wilt. Als we aankomen merken we al dat het hier veel langer licht is dan we tot nu toe mee hebben gemaakt. Snel met onze transfer naar ons hotel. Dit ligt op een heuvel met een mooi uitzicht over het Beagle kanaal, is in houten stijl opgetrokken en is sfeervol. We arriveren rond 21:30 uur bij ¨tante Nina¨ die volgens de boekjes de beste koningskrab serveert. Smaakt inderdaad heerlijk dus we hebben een goede keuze gemaakt.

10 januari 2010 (zondag):

Vandaag is het eindelijk zover ...voor ons gevoel gaat de vakantie nu pas echt beginnen.
De bagage wordt gelabeld en door de rederij opgehaald en naar het schip gebracht. Wij besluiten om nog even wat te shoppen en rond te kijken in Ushuaia. Het is allemaal erg toeristisch en druk want er ligt een groot cruise schip in de haven. Wij hebben nog een paar uur voor dat we inschepen en daarna de komende weke niet meer bereikbaar zijn...
Als we in het centrum aankomen zien we de schepen al liggen. Moeten erg lachen als we een ¨kinderbootje¨zien liggen naast de grote cruiseschepen ...dit blijkt achteraf wel de Ocean Nova te zijn waar wij op zitten. (is wel een schip van 70 meter lang, maar valt in het niet bij de grote schepen) Weten dus dat we flink geschommel kunnen verwachten op de Drake passage, dus op tijd beginnen met pleisters plakken tegen zeeziekte.

Verwachting komende 2 weken:

We vertrekken rond de avond en komen op de derde dag aan en zullen daar onze eerste landing hebben. Het plan is om 3 landingen per dag met zodiacs (kleine rubberboten) te doen en de Zuidpool cirkel te passeren. Of dit allemaal gaat lukken is afhankelijk van de ijsgang, maar het ziet er gunstig uit. (het is hier stralend weer, af en toe een bui maar lopen in ons shirtje)  Hopen veel wildlife te zien en mooi film en foto materiaal mee terug te nemen.