Tibet


Tibetaanse hoogvlaktes en kleurrijke bevolking ...

13-10-2010 Chengdu - Tibet (Lhasa)

Pasted Graphic
Om 6:15 uur naar het vliegveld en met wat vertraging vliegen we dit keer met Air China naar Lhasa. We vliegen een stuk over de Himalaya wat een fantastisch gezicht is...het vliegtuig zit niet vol, dus we kunnen lekker rondlopen en fotograferen c.q. filmen. Nadat we geland zijn valt direct het grote aantal politie en militairen op...wen er maar aan want het wordt nog veel erger.
Lhasa ligt op 3658 meter aan de KyiChu (Geluksrivier) en is de hoofdstad van Tibet.
We rijden een mooie route, zien de 1e nomaden en komen na 1.5 uur aan in Lhasa. Ons hotel zit midden in de oude stad in de wijk Barkhor en deze wijk is een markt-, ontmoetingsplaats en trefpunt voor de nomaden uit Tibet. Daarnaast bevindt de meest heilige tempel van Tibet zich in deze wijk dus overal zie je pelgrims lopen. In alle straten staan kraampjes met levensmiddelen, afgehakte Yak hoofden, kaas, boter, kleding en wat al niet meer. Rondom de tempel lopen de pelgrims achter elkaar met de klok mee een heilige route en overal snorren de gebedsmolens en prevelen ze hun gebeden. Velen storten zich op de grond en schuiven door de wijk heen. We kijken onze ogen uit (en zij ook naar die gekke Nederlanders met hun bergschoenen en rugzakken. De mensen zijn erg vriendelijk, willen je aanraken en zien er allemaal anders uit. Wij vinden de bevolking lijken op de Peruanen die we in de Andes gezien hebben ...dezelfde trekken in hun gezicht.
Ook is de invloed van Nepal hier voelbaar...wat minder leuk is, is dat overal op de daken militairen alles liggen te bekijken, ook wij worden in de gaten gehouden en op het tempelplein marcheren ze hun rondjes. Als er onlusten uitbreken begint dat bijna altijd hier, dus vandaar...het is voor ons Westerlingen een beetje vreemd.(In Jeruzalem ging het er indertijd ontspannender aan toe) s' Avonds gaan we met onze gids en nog 2 anderen nog even een traditionele yak butter thee drinken (VIES) en besluiten de dag in deze authenthieke omgeving op een traditionele locatie.
 
14-10-2010 Lhasa
Het programma is om gegooid, omdat een paar mensen last hebben van de hoogte (wij gelukkig niet). Na het ontbijt gaan we naar de Jokhang tempel; er staan duizenden mensen in de rij (duurt wel een halve dag voor dat deze pelgrims er door zijn) en we zien er af en toe een paar onderuit gaan. Wij hebben een pas en het hek wordt voor ons opengedaan. Als we naar binnen gaan komen we op een soort patio en krijgen we weer uitleg. Daarna naar de eigenlijke tempel en daar krioelt het van de mensen. Overal beelden, tapijten, schilderingen, geld, offers etc. een indrukwekkend gezicht. Daarna mogen we het dak op en kijken van bovenaf naar het plein, de knielende mensen en alles wat er om ons heen gebeurt...het staat zo ver van ons af, dat het moeilijk te begrijpen is. Na afloop gaat iedereen zijn eigen gang en struinen wij op ons gemak de wijk in. Komen een paar mooie dingen en verder is het genieten. Van afstand zien we het Potala paleis waar we later in de week nog naar toe gaan. s'Avonds wacht een Tibetaanse maaltijd (mix van Nepalees, Indiaas en "pizza”).

15-10-2010 Lhasa
Pasted Graphic 1
Na het ontbijt staat een bezoek aan het Drepung klooster op het programma. Dit klooster ligt ten noorden van Lhasa en was ooit het rijkste en grootste Boeddistische klooster ter wereld. Overal zien we gebedsvlaggen wapperen in de wind, een vrolijk en kleurrijk gezicht. Het klooster ligt aan de voet van een 5600 meter hoge bergrug. Het is een stad op zich en erg uitgestrekt. Vroeger werd hier de hele monnikken elite van Tibet opgeleid en ze hadden ook belangrijke functies binnen het staats apparaat zoals rechten, plichten en bevoegdheden. Er zaten meer dan 10.000 monnikken... Bij de ingang zien we dat er een soort amuletten gemaakt worden van as van een overledene gemixt met leem. Dit wordt bij de gebedsrollen gelegd, voorzien van een lont met yak boter en aangestoken. Als we naar boven klimmen komen we in de centrale hal die vol hangt met doeken in allerlei kleuren. Op de lage kussens op de grond liggen de rode mantels en gele mutsen van de monnikken voor hun ceremonies. Ze zijn als wij er komen hard aan het werk. Het is een apart gezicht, de kleuren, prachtig versierde pelgrims en alle Buhda beelden ... Als we terug gaan maken we kennis met het openbaar toilet (daar ga je alleen als je echt niet anders kan). Het was er verschrikke
lijk goor! Op de meeste plaatsen in China en Tibet is er i.p.v. een Westerse toiletpot een gat in de grond wat wel aangesloten is op de riolering en wat je door kunt spoelen. Hier is echter een smerige geul en je gaat over je nek van de stank. Geen deurtjes of zo, dus je kan gezellig met de buurvrouw meekletsen, maar met regelmaat loopt er ook een man naar binnen. Goed dat we onze prikken uitgebreidt hebben met buiktyphus. Tot slot mag je voor die viezigheid nog 1 yuan betalen.
Na de lunch gaan we naar het Sera klooster, waar nog een paar honderd monnikken zitten. We zien ze boeken drukken (op linnen), kalligraferen en zandfiguren maken...lijkt op degene die we in de Andes zagen. We mogen ook bij het debateren aanwezig zijn. Dat was een flinke herrie..het gaat als volgt: de monnik die iets wilt vragen staat voor de zittende monnik en slaat als hij klaar is met zijn vraag c.q. stelling heel hard in zijn handen. De zittende monnik geeft antwoord en dan begint de staande (klappende) monnik weer. Dit gaat zo een paar uur door, ze staan met een kleine honderd man op een plein en wij kunnen er mooi omheen lopen..belave door ons worden ze ook door oude monnikken gadegeslagen.
Hierna volgen we de gids met een rondgang door de verschillende heilge plaatsen. Overal stinkt het naar yakboter en ligt veel geld rond te slingeren wat geofferd is. Wel een grappig gezicht dat de mensen in de stapels geld aan het graaien zijn om te wisselen. We nemen afscheid (hebben genoeg gezien van het kloosterleven met de monnikken) en besluiten lekker de stad in te gaan. Tino gaat foto's maken en Ans lekker shoppen.
 
16-10-2010 Himalaya trektocht
Pasted Graphic 2
We vertrekken al vroeg en laten Lhasa achter ons.Passeren veel militaire posten waar soldaten in de houding op wacht staan (waar zijn ze bang voor zou je zeggen). Onderweg stoppen we bij de rivier waar waterbegrafenissen plaatsvinden. Dit betekent dat het lichaam van een overledene op heilige plaatsen ter water wordt gelaten en de natuur zijn werk doet.Dit gebeurt s' morgens bij zonsopgang.
Een andere Tibetaanse manier is om de overledene boven op een bergtop te leggen met het zelfde resultaat. Tegenwoordig is het verboden door de Chinese overheid, maar het gebeurt op het platteland nog steeds. Men gelooft in reincarnatie, dus het is maar een omhulsel. We trekken verder de bergen in en rijden al snel in de sneeuw; we rijden een pas over en als de bewolking even wegtrekt hebben we een schitterend uitzicht over het Yamdrokmeer.
Wij gaan nog een eindje verder omhoog en we zitten uiteindelijk op een dikke 4800 meter. We merken dat als we hier op hoogte zitten onze vingers beginnen te tintelen, zodra we zakken trekt het weer weg.We lunchen aan het meer, onze lunchpakketjes worden gedeeld met de plaatselijke yak drijvers die er rond lopen...ook zij lusten appels en eiren. Voor de Tibetanen is dit een heilig meer, want ze denken dat er een God in zit (geldt trouwens ook voor de bergen)
We trekken weer verder en belanden bij een nomaden familie waar we oma en kleinkind thuis treffen...de rest van de familie is werken. Weinig comfort, maar het is maar wat je gewend bent.
Als we weer richting Lhasa gaan stoppen we het zomerpaleis van de Dalai Lama's genaamd Norbulinka. Gebouwd in 1754 door de 7e Dalai Lama en zijn opvolgers lieten er allemaal gebouwen bijzetten.We bezoeken het paleis van de 7e, 8e en 14e (=huidige) Dalai Lama. Er ligt een bron bij waar de heren regelmatig kuurbaden namen..nu wordt het niet meer gebruikt.De huidige Dalai Lama liet er tussen 1954 - 1956 een paleis bij plaatsen waar hij 3 jaar gebruik van heeft gemaakt voordat hij moest vluchten.
Als we uitgekeken zijn gaan we naar ons hotel en besluiten om weer eens Westers te gaan eten. (we hebben een lekkere Italiaan gevonden)
 
17-10-2010 Laatste dag Tibet
DSC07853
We vertrekken op tijd en gaan naar het Potala paleis. Dit is het winterpaleis van de Dalai Lama's. Het ligt op de Rode bergen en is gebouwd door de "grote 5e Damai Lama". Degenen die na hem kwamen hebben het weer verder uitgebreid zoals we al vaker tegen gekomen zijn. De gevel is 360 m. lang en er zijn 999 zalen; gelukkig bezoeken we alleen de belangrijkste.Het paleis is opgesplitst in een rood en wit gedeelte; in het rode werd geleefd en in het witte bevindt zich de administratie. Ook zien we een aantal thombes van overleden Dalai Lama's (zij zijn degenen die wel begraven worden). We komen ook weer in de woonvertrekken van de gevluchte Dalai Lama; de hofhouding bestond uit 500 lama's....
Daarna gaat de groep verder en haken wij af om er zelf op uit te trekken. We lopen op ons gemak terug en belanden weer in de oude stad. Iedere keer zien we weer nieuwe dingen dus het blijft leuk om hier rond te slenteren. Op een gegeven moment komen er weer een paar Tibetanen naar ons toe en vragen of ze met ons op de foto mogen; na een paar minuten staat er een kring van mensen om ons heen dus we zijn als toeristische attractie geslaagd. Het blijft grappig. s' Avonds sluiten we ons weer aan bij de rest van de groep en gaan we Tibetaans eten.Er wordt ook flink bij gedanst dus ons afscheid van Tibet verloopt in een prima sfeer. Morgen vliegen we weer terug naar Chengdu en dan door naar Xi'an of te wel " de poort naar het westen".


DSC07823

In oostelijk Tibet (Kham) behoren veel inwoners tot de Khampa's, die nauw verwant zijn aan Tibetanen. Andere minderheden zijn Lhoba en Monpa in het zuidoosten en de Hui moslims, die in de loop der tijd zich als handelaren in Tibet vestigden, net als ze in China deden. Tibetanen zijn ook nauw verwant aan de Qiang in Sichuan, de Ladakhi's uit India en de Sherpa's uit Nepal.

De fysieke gesteldheid van Tibetanen is aangepast aan het leven op grote hoogten, waar zij geen problemen van ondervinden. Niet-Tibetanen daarentegen hebben vaak moeite met de grote hoogte van Tibet. De meeste Tibetanen wonen in dorpen, waardoor er maar weinige grotere steden zijn met een Tibetaanse meerderheid.


DSC07579 DSC07505 DSC07551